Н.С.Гумилёв. Любовь (осетинские субтитры)

Любовь Надменный , как юноша, лирик Вошёл, не стучася, в мой дом И просто заметил, что в мире Я должен грустить лишь о нём. С капризной ужимкой захлопнул Открытую книгу мою, Туфлёй лакированной топнул, Едва проронив: не люблю. Как смел он так пахнуть духами! Так дерзко перстнями играть! Как смел он засыпать цветами Мой письменный стол и кровать! Я из дому вышел со злостью, Но он увязался за мной, Стучит изумительной тростью По звонким камням мостовой. И стал я с тех пор сумасшедшим, Не смею вернуться в свой дом И всё говорю о пришедшем Бесстыдным его языком. Уарзт Сæрыстыр, лæппу-лæгау, лирик Мæ хæдзармæ бацыд æваст. Уыд йе схъæл ныхæстæн сæ мидис – Уа хъуамæ ʻрмæст ууыл мæ маст. Тæргайгъуыз, былысчъилтæ кодта, Мæ чиныг мын бахгæдта сонт, Йæ дзабырæй астæрд æрхоста ʻМæ загъта: «Нæ уарзын бынтон». Йæ духи къæйных хæрздæф кодта, Налатæй йæ къухдарæн зынд, Стæй дидинджыты бын фæкодта Мæ хуыссæнтæ æмæ мæ фынг. Мæ хæдзар фæуагътон мæстыйæ, Уый сбæндæн мæ фæстæ, ныййарц, Йæ лæдзæг зылланг уыртыл хойы, Цæвиттон ын арц у, ʻви старц . Гъе, афтæ фæцух дæн мæ зондæй, Мæ хæдзармæ налдæр уæндын, Æрцæуæджы ʻнæфсæрм æвзагæй Æдзухдæр йæ кой кæнын ныр.