Без намёку на снег, без намёку на сцюжы…

Без намёку на снег, без намёку на сцюжы… Без намёку на снег, без намёку на сцюжы Крочыць снежань бясснежны, мінаючы лужы. Цёплы дожджык сцякае па бронзавых вішнях, Абмывае пабелку на дрэвах увішна. І суседка мая нешта корпае ў градах, І кароўка капуснаму лісцейку рада. А пад вечар на хвілю выглядвае сонца, І здаецца, што доўжыцца восень бясконца Без намёку на сцюжы зімы непазбежнай І люструецца ў лужах бясснежнага снежня. Юрий Боровицкий