Myadiga The Ant translated to Arabic

Къамзэгур הנמלה النملة כשהנמלה הלכה בדרך, היא פגשה איש אחד. Къамзэгур гъогум тетэу кIо пэтзэ, лIы горэм IукIагъ. عندما كانت النملة تسير في الطريق، قابلت رجلاً. האיש הזה ידע את שפת החיות. А лIым хьакIэ-къуакIэмэ абзэ ышIэщтыгъ. كان هذا الرجل يعرف لغة الحيوانات. ״כמה גדול הראש שלך?״ שאל את הנמלה. — Сыдэу пшъхьэ ина? — ыIуи, къамзэгум еупчIыгъ. "ما أكبر رأسك؟" سأل النملة. ״יש לי שכל,״ ענתה הנמלה. — Акъыл илъ, — риIожьыгъ. "لدي عقل،" أجابت النملة. ״כמה צרים המותניים שלך?״ שאל אותה שוב. — Адэ сыдэу ппчанэ псыгъуа? – джыри къеупчIыгъ. "كم ضيّق خصرك؟" سألها مرة أخرى. ״אני אוכלת מעט,״ אמרה הנמלה. — СымэкIэшхышъ ары, — къамзэгум ыIуагъ. "أنا آكل قليلاً،" قالت النملة. ״כמה גדול הישבן שלך?״ שאל אותה. — Адэ сыдэу ппхэкI ина? — къеупчIыгъ. "كم حجم مؤخرتك؟" سألها. ״כי אני חזקה,״ ענתה לו. — СыкIочIэшхошъ ары, — риIожьыгъ. "لأنني قوية،" أجابته. ״כמה את יכולה להרים?״ — Сыд фэдиз пIэтыщт адэ? "كم تستطيعين أن تحملي؟" ״אני יכולה להרים עופרת בגודל שלי.״ — Сэщ фэдиз пцашIо сIэтын слъэкIыщт. "أستطيع أن أحمل رصاصًا بحجمي." ״כן, את האוכלת מעט, כמה את בעצם אוכלת?״ — Адэ, мэкIэшхыр, сыд фэдиз пшхыщт? "نعم، يا قليلة الأكل، كم تأكلين؟" ״גרגר חיטה אחד מספיק לי לשנה.״ — Зы коцыцэр илъэсым сфэхъущт, — къамзэгум ¬ыIуагъ. "حبة قمحٍ تكفيني لسنة." “בואי נראה אם זה באמת יספיק לך,” אמר האיש, לקח את הנמלה וזרק אותה לכיס שלו, — Пфэхъумэ теплъын! — ыIуи, лIым къамзэгур ыубыти ицые хьазыр ридзагъ, зы коцыци ащ фырилъхьажьыгъ. Ежь иIофмэ ауж ихьажьыгъ. "دعينا نرَ إن كان هذا سيكفيك حقاً،" قال الرجل، وأخذ النملة وألقاها في جيبه، حَزَر ـ خرطوشة على صدر “التسية” - اللباس الشركسي ושם לה שם גרגר חיטה אחד. ووضع لها حبة قمحٍ واحدة. והוא חזר לעיסוקיו. والتفت إلى أشغاله من جديد. נשאר כך, ועברה שנה. Аущтэу хэтзэ, илъэс те¬шIагъ. و بقي هكذا ، ومضت سنة. האיש שכח מהנמלה, ועברה עוד שנה. ЛIым къамзэгур щыгъу¬пши, етIани зы илъэс блэ¬кIыгъ. ونسي الرجل أمر النملة، ومضت سنة أخرى. לאחר שנתיים נזכר האיש שהניח את הנמלה בכיסו. ИлъэситIу тешIагъэу къамзэгур ихьазыр зэрэригъэтIысхьэгъэр ыгу къэкIыжьыгъ. وبعد سنتين تذكّر الرجل أنه وضع النملة في جيبه. “האם היא עדיין חיה?” אמר והציץ לכיסו. — Мыр псау шъуIуа? — ыIуи, ихьазыры иплъагъ. "هل ما زالت حية؟" قال ونظر في جيبه. הנמלה הייתה חיה, ועדיין נשאר לה חצי גרגר חיטה. Къамзэгур псау, коцыцэм ызыныкъо джыри зэриI. كانت النملة حية، وما زال لديها نصف حبة قمحٍ. ״אמרת שגרגר חיטה אחד מספיק לך לשנה, — Зы коцыцэр илъэсым пфэхъунэу пIогъагъэ, "قلتِ إن حبة قمحٍ واحدة تكفيكِ لسنة، אבל בשנתיים לא אכלת יותר מחצי גרגר חיטה. илъэси¬тIум коцыцэм ыныкъо нахь пшхыгъэп. ولكن في سنتين لم تأكلي أكثر من نصف حبة قمحٍ. מה קרה?״ שאל האיש. Сыд зытепшIыхьагъэр? – лIым ыIуагъ. ماذا حدث؟" سأل الرجل. “מאחר ויש לי שכל בראש,” אמרה הנמלה, “אולי האיש הזה ישכח אותי לארבע שנים, — Сшъхьэ акъыл илъыти, «Мы лIым илъэсиплIыкIэ ыгу сыкъэкIыжьынкIи мэхъу» — сIуи, гъомылэу сиIэр илъэсиплIэ зэрэсфэхъуным елъытыгъэу сыпсэугъ, — къамзэгум къыриIожьыгъ. "لأن لدي عقل في رأسي، فكرتُ أن هذا الرجل قد ينساني لمدة أربع سنوات، ולכן חייתי כך שגרגר חיטה אחד יספיק לי לארבע שנים.” ولذلك عشتُ بحيث تكفيني حبة قمحٍ واحدة لأربع سنوات،" أجابت النملة.